Mira CalderIstnieją dwa sposoby ustalenia, gdzie zostało zrobione zdjęcie. Jeden polega na odczytaniu metadanych, co jest szybkie i czasami precyzyjne. Drugi polega na odczytaniu samej fotografii, co jest wolne, przybliżone i możliwe tylko wtedy, gdy zawiera ona charakterystyczne dowody.
Większość poradników omawia pierwszy sposób i na tym poprzestaje. Problem w tym, że pierwszy sposób w dużej mierze przestał działać.
Metadane: dlaczego zazwyczaj ich nie ma
Aparaty i telefony zapisują szczegóły techniczne w pliku obrazu – blok EXIF – w tym, gdy usługi lokalizacji są włączone, współrzędne GPS.
Te dane są prawdziwe i gdy przetrwają, są rozstrzygające. Problem polega na tym, że często nie przetrwają udostępniania, ponieważ wiele usług usuwa, zastępuje lub pomija metadane podczas przetwarzania. Zachowanie różni się w zależności od platformy i metody udostępniania. Zrzut ekranu to nowy plik i nie zachowuje zapisu GPS oryginalnego zdjęcia, mimo że plik zrzutu ekranu może zawierać własne metadane techniczne.
Gdzie metadane zazwyczaj przetrwają:
- pliki wysłane jako załączniki e-mail lub jako „dokument"/„plik", a nie „zdjęcie"
- bezpośrednie transfery – AirDrop, kabel, karta pamięci
- obrazy pobrane ze stron, które nie przetwarzają przesłanych plików, takich jak niektóre fora i blogi osobiste
- oryginał na urządzeniu fotografa
Więc praktyczna zasada: jeśli otrzymałeś obraz przez platformę społecznościową, załóż, że nie ma danych lokalizacji i idź dalej. Poświęcanie na to czasu to najczęściej marnowany krok w całym tym ćwiczeniu.
Odczytywanie fotografii
To jest trwała umiejętność i działa na każdym obrazie, w tym zrzutach ekranu. Zawężasz, a nie identyfikujesz – kraj, potem region, potem miejscowość, a czasem dokładne miejsce.
Najpierw język i pismo. Każdy tekst – oznakowanie, reklamy, opakowania, menu, oznaczenie na furgonetce – szybko zawęża świat. Nie tylko język, ale konkretne konwencje: akcenty, zestawy znaków, formaty numerów telefonów, układ adresów.
Która strona drogi. To może zawęzić mapę, ale jeden pojazd może skręcać, wyprzedzać lub być nietypowo zaparkowany. Potwierdź oznakowaniem drogowym, przepływem ruchu i kilkoma pojazdami.
Tablice rejestracyjne. Kształt, proporcje, kolor i pozycja kolorowego paska mogą zawęzić kraj lub region, ale podobne formaty występują w kilku jurysdykcjach.
Wyposażenie drogowe. Kroje pisma oznakowań, kształty znaków, oznakowanie drogowe, malowanie krawężników, słupki, umieszczenie sygnalizacji świetlnej (nad jezdnią versus przy jezdni, po bliższej versus dalszej stronie) są silnie narodowe i zmieniają się na granicach.
Infrastruktura. Konstrukcja słupów energetycznych, projekt kratownic pylonów, gniazdka elektryczne, hydranty przeciwpożarowe, skrzynki pocztowe i projekt koszy na śmieci – wszystko to jest regionalnie charakterystyczne i rzadko inscenizowane.
Budynki i materiały. Nachylenie i materiał dachu, proporcje okien, styl balkonu, cegła versus tynk versus drewno. To rozróżnia regiony w obrębie kraju lepiej, niż większość ludzi się spodziewa.
Roślinność i teren. Gatunki rodzime, czy drzewa mają liście, linia śniegu, kolor gleby, czy krajobraz jest zarządzany czy dziki.
Słońce i cień. Cienie mogą testować kandydującą lokalizację tylko wtedy, gdy orientacja obrazu, czas przechwycenia i data są niezależnie wiarygodne. Bez tych danych są słabym dowodem i nie powinny być używane do określenia półkuli lub dokładnej szerokości geograficznej.
Nazwane rzeczy. Nazwa sklepu, numer linii autobusowej, herb klubu sportowego, numer telefonu na furgonetce. To zazwyczaj przekształca region w adres, ponieważ można to wyszukać. Jedna czytelna nazwa firmy często przewyższa godzinę analizy terenu.
Praca z lejkiem
Kolejność ma znaczenie, ponieważ każdy krok zmniejsza przestrzeń wyszukiwania dla następnego:
- Półkula i kraj – strona jazdy, tablice, pismo, roślinność.
- Region – architektura, teren, konwencje oznakowań drogowych, kody regionów na tablicach.
- Miejscowość – coś nazwanego, co można wyszukać: firma, nazwa ulicy, linia autobusowa, punkt orientacyjny.
- Dokładna pozycja – potwierdź w obrazach satelitarnych i na poziomie ulicy. Dopasuj co najmniej dwie niezależne stałe cechy: zarys budynku plus linię krawężnika, pylon plus linię drzew. Jedno dopasowanie to zbieg okoliczności.
Zatrzymaj się na poziomie, który faktycznie wspierają dowody. „Gdzieś w południowej Hiszpanii", które jest poprawne, jest warte więcej niż konkretna ulica, która jest błędna.
Czego nie można ustalić
Bycie uczciwym co do przypadków niepowodzenia ma tutaj większe znaczenie niż w większości tematów, ponieważ pewne błędne odpowiedzi wyrządzają prawdziwą szkodę:
- Wnętrza. Zwykły pokój, hotel, wnętrze samochodu, łazienka. Zazwyczaj nic. Czasami gniazdko elektryczne lub włącznik światła zawęża to do kraju i nie dalej.
- Ogólna przyroda. Większość plaż, lasów i pól jest nierozwiązywalna. Wyjątkiem jest sylwetka linii brzegowej na tle znanego terenu.
- Zbliżenia i portrety. Twarz na rozmytym tle nie zawiera żadnych informacji o lokalizacji.
- Kiedy. Fotografie nie zawierają wiarygodnego znacznika czasu, gdy metadane znikną. Wskazówki sezonowe i cieniowe sugerują warunki, a nie daty, a stare zdjęcie może zostać opublikowane dzisiaj.
- Czy zostało zrobione tam, gdzie zostało opublikowane. Te dwie rzeczy są niepowiązane, a założenie inaczej jest najczęstszym błędem w całym tym obszarze.
Jeśli uczciwa odpowiedź brzmi „ten obraz nie zawiera wystarczająco dużo, aby powiedzieć", to jest to odpowiedź. Prawdopodobne przypuszczenie przedstawione z pewnością jest gorsze niż nic, ponieważ ktoś będzie na nim działać.
Część, która ma największe znaczenie
Geolokalizacja to zdolność z oczywistym nadużyciem, a granica nie jest subtelna.
Weryfikacja obrazu jest rozsądna: sprawdzenie, czy oferta wynajmu pokazuje budynek, który deklaruje, czy zdjęcie użyte w raporcie informacyjnym zostało zrobione tam, gdzie mówi, czy zdjęcie sprzedawcy na rynku nie zostało podniesione z innej oferty, czy zdjęcie wysłane do Ciebie jest tym, za co się podaje. Przedmiotem analizy jest obraz.
Ustalenie, gdzie konkretna osoba mieszka, pracuje lub spędza czas na podstawie zdjęć, które opublikowała, nie jest weryfikacją. To lokalizowanie osoby, która nie wyraziła zgody na lokalizowanie, a fakt, że opublikowała zdjęcie, nie jest zgodą – nikt publikujący zdjęcie ze swojej ulicy nie zgadza się na zidentyfikowanie tej ulicy. Tam, gdzie prowadzi to do kontaktu, nadzoru lub pojawienia się gdzieś, może umożliwić nękanie lub prześladowanie i może być niezgodne z prawem w zależności od jurysdykcji, niezależnie od tego, jak publiczny był materiał źródłowy.
Technika nie rozróżnia tych dwóch zastosowań. Ty musisz.